اسلام جذابیت ذاتی دارد و منطبق بر فطرت خداجویی انسانی است و عمل به فرامین و احكام آن در پرتوی فقه اسلامی و ایجاد فضای رفتاری مبتنی بر اخلاق اسلامی می‌تواند كنش‌گری جنگ نرم را تبدیل به عنصر جذاب و كاریزما كند و نفوذ نگاه او از هر سلاحی مؤثرتر باشد.

مهدی مطهرنیا، كارشناس مسائل بین‌الملل در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ایران (ایكنا)، با اشاره به تاریخچه بكارگیری جنگ نرم در ادبیات سیاسی بین‌المللی اظهار كرد: جنگ نرم كلید واژه‌ای است كه پس از اتفاقات اخیر و در بیانات مقام معظم رهبری در مقام یك استعاره و یك كلمه اثربخش در ادبیات سیاسی وارد شد؛ اما در ادبیات سیاسی جهان پس‌زمینه این معنا را می‌توانیم در نظریاتی بیابیم كه مشهور به جنگ‌های اطلاعاتی است.
وی ادامه داد: نخستین كسی كه از این عنوان به طور صریح استفاده كرد «ولادیمیر لوپاتین» از عناصر اطلاعاتی روسیه بود كه جنگ‌ اطلاعاتی را به كار برد، این اقدام در سال 1991 توسط لوپاتین صورت گرفت.مهدی مطهرنیا، كارشناس مسائل بین‌الملل در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ایران (ایكنا)، با اشاره به تاریخچه بكارگیری جنگ نرم در ادبیات سیاسی بین‌المللی اظهار كرد: جنگ نرم كلید واژه‌ای است كه پس از اتفاقات اخیر و در بیانات مقام معظم رهبری در مقام یك استعاره و یك كلمه اثربخش در ادبیات سیاسی وارد شد؛ اما در ادبیات سیاسی جهان پس‌زمینه این معنا را می‌توانیم در نظریاتی بیابیم كه مشهور به جنگ‌های اطلاعاتی است.

این كارشناس مسائل سیاسی با توجه به كاربرد قدرت نرم در كنار جنگ نرم، تصریح كرد: در این چارچوب باید عنایت از این نكته را از نظر دور نكرد كه وقتی جنگ نرم را بكار می‌‌بریم مرجع هویتی آن را خواسته یا ناخواسته در اتمسفر گفتمانی، همراه با قدرت نرم قرار می‌دهیم؛ قدرت نرم اساساً مفهومی است كه سابقه‌ای دیرینه دارد، اما از نظر سبقه بیانی باید آن را متوجه «جوزف نای» بدانیم.

مطهرنیا افزود: «نای» قدرت نرم را در سال 1990 در كتاب «رهبری متعهدانه» به كار برد و بعدها در سال 1997 كتاب «پارادوكس قدرت آمریكا» را نگاشت و در آن سیزده صفحه به قدرت نرم اختصاص داد و در نهایتا در سال 2004 میلادی كتاب «قدرت نرم» را نوشت، البته خود «جوزف نای» مرجع قدرت نرم را به عنوان یك مفهوم به «ای.اچ.كار» واقع‌گرای انگلیسی نسبت می‌دهد كه معتقد بود روابط بین‌الملل از سه قدرت نظامی، اقتصادی و نرم متأثر است.