«سیاست‌خارجی» همواره یکی از اصلی‌ترین و پرچالش‌ترین حوزه‌های کشور در سال‌های اخیر شناخته شده و از بخش‌های جدی مورد اختلاف دولت‌های مختلف در طول 30 سال گذشته به شعار رفته است. در عین‌حال در قانون اساسی مشخص کردن جهت‌گیری‌های کلی سیاست خارجی بر عهده رهبری نظام گذارده شده است. در سیاست‌های ابلاغی قانون برنامه پنجم توسعه هم این مسأله به تفصیل مورد اشاره قرار گرفته است.

مهدی مطهرنیا از کارشناسان سیاست خارجی معتقد است: «سیاست خارجی جمهوری اسلامی از یک مدل ایدئولوژیک پیروی می‌کند که دارای دو پارادایم است، منافع ملی و مصالح دینی، اما آنچه به عنوان «پارادایم برتر» مطرح است منافع ملی در اتمسفر گفتمان ناشی از تعبیت منافع ملی از مصالح امت اسلامی است. در این نوع نگرش ایرانیت در خدمت اسلامیت قرار می‌گیرد و امت اسلامی در پایگاه ایران اسلامی، اتکای خود را باز می‌یابد.

مهدی مطهرنیا تحلیل‌گر مسائل سیاسی و بین‌المللی درباره اظهارات اخیر مایكل هیدن رئیس فعلی سازمان سیا راجع به ایجاد بی‌ثباتی در ایران با توجه به كاهش قیمت نفت، در مصاحبه باسیاست روز گفت: نگاه مایكل هیدن در چارچوب نگرش‌های موجود در ادبیات سیاسی در ارتباط با عوامل بروز تنش‌های اجتماعی و طغیان‌های سیاسی است.مطهرنیا گفت: بر اساس نگرش‌های موجود در نظریات جامعه‌شناسان سیاسی، متوجه پدیده انقلا‌ب و دگرگونی اجتماعی در یك دوره رشد اقتصادی متناسب با میزان رشد و دستیابی به ثروت و حتی بیش از آن توقعات موجود در یك جامعه ملی افزایش می‌یابد كه تحت عنوان توقعات فزاینده از آن یاد می‌شود.

بحران غزه به صورت یک کنش گفتمانی خود را به نمایش گذاشته است چرا که کنش گفتمانی با بروز و حدوث؛ پیامدهای مربوط به خود را به دنبال دارد و هر کنش گفتمانی به محض تولد، پیامدهایی را حمل می کند. از این جهت باید بگویم که مسأله غزه دربرگیرنده این معناست که امروز ما شاهد شکل گیری برخورد و تعارض میان رژیم صهیونیستی با مقاومت دولت ملی فلسطین در غزه هستیم.

آنچه اکنون موجب نگرانی اسرائیل از منظر کلاسیک را فراهم می کند مرزهای قابل دفاع و امن است که در دکترین اسرائیل از دهه 1970 میلادی به این ترتیب مطرح بوده است و از این تاریخ به بعد اسرائیل همواره در یک بحران مفهومی میان مرزهای امن و مرزهای قابل دفاع درگیر بوده است.