مهدی مطهرنیا اعلام كرد كه آمریكایی‌ها در زمان اوباما تركیبی زیركانه، فعال و در عین حال هدفمند را در مسیر دستیابی به هدف خود به كار خواهند برد.

دكتر مهدی مطهرنیا، كارشناس مسائل بین‌الملل در پاسخ به پرسش خبرنگار ایرنا مبنی بر اینكه سیاست خارجی احتمالی باراك اوباما رئیس جمهور جدید ایالات متحده چگونه خواهد بود، گفت: به اعتقاد بنده باراك اوباما یك انسان سیاستمدار پاراگماتیز، واقع گرا و نشانه پرداز است و در فرایند رسیدن به قدرت در آمریكا بر طبق نظریه اریكسون توانست با حل بحران درونی خود به عنوان یك آفریقایی تبار و مسلمان زاده، امروز بر اساس نیازهای درونی این جامعه در مسیر تعریف و باز تعریف سیاست‌های آمریكا، بر اساس دكترین تغییر برآید.

مطهرنیا در ادامه افزود: آنچه كه در این‌باره بارها تاكید كردم آن است كه استراتژیست‌های آمریكا بر اساس نظریه سوزان ناسل كه جوزف نای آن را گسترش بخشید در حالیكه نظریه انتقادی بود، در زمان اوباما و در دهه آینده بر اساس قدرت هوشمند عمل خواهند كرد. قدرت هوشمند بر آنست كه قدرت سخت را در خدمت قدرت نرم قرار دهد و در نزد افكار عمومی چه در توده مردم و چه در نخبگان حقانیت بخشد. لذا اوباما هم فرصت است و هم تهدید و به نظر بنده بیش از آنكه مسائل به اوباما برگردد به آگهی كنشگران رو در روی او بستگی دارد.

این كارشناس مسائل بین‌الملل در ادامه گفت: آمریكایی‌ها در زمان اوباما تركیبی زیركانه، فعال و در عین حال هدفمند را در مسیر دستیابی به هدف خود به كار خواهند برد و با اتخاذ ادبیات مدبرانه، رفتارهای پیچیده در دهلیزهای طولانی قدرت نرم و سخت، و اقدامات هوشمندانه، زمینه پرورش تكثرگرایی اجماع محور علیه رقبای خود و در صورت موفقیت تبدیل آن به تكثرگرایی ارزش محور جهت پیاده كردن نهمین دكترین امنیتی آمریكا تحت عنوان پیشاهنگی برای گسترش دمكراسی آمریكا در جهان بر خواهند آمد. از این جهت آنچه كه مدنظر اوباما است بر اساس ایجاد یك دوست هوشمند استقرار پیدا می‌كند. اما آیا آنچه كه او می‌خواهد در صحنه عمل به فعلیت می‌رسد یا نه باید توانایی او در كاخ سفید مورد ارزیابی قرار گیرد.

دكتر مطهرنیا همچنین گفت: به نظر می‌رسد اوباما كاخ سفید را نیز مانند كمپین انتخاباتی خود رهبری كند، از همین رو دستیابی به میزان قابل توجهی از موفقیت برای وی قابل پیش بینی است.

مطهرنیا در مورد سطح احتمالی مذاكرات میان ایران و آمریكا گفت: مساله ایران و آمریكا مساله‌ای نیست كه از رده‌های پایین به بالا قابل مدیریت باشد. مساله آن اندازه مهم است كه نقطه عزیمت برخورد با آن باید از مركز مدیریت اراده ملی مورد توجه قرار گیرد.