تبلیغات
سایت رسمی دکتر مهدی مطهرنیا ـ آینده پژوه اجتماعی - فرهنگی و ارتباطات سیاسی - مقدمه رساله زمان (بخش نخست):


Admin Logo
themebox Logo
!-- www.newseek.ir -->
تاریخ:پانزدهم مهر 96-07:30

مقدمه رساله زمان (بخش نخست):

مقدمه رساله زمان (بخش نخست):                                                                                                                   باورواره ها ثابت نیستند: پارادایم ها آنچه را که مهم است نشان می دهند و در حل مسائل مهم به ما کمک کرده و قوانینی را که در حل مسائل موثرند، آشکار می سازند. باورواره ها به رغم میل من و شما، در شرف دگرش ها و دگرگونی های متفاوتی قرار می گیرند و ما را نیز به پیروی از این توالی های دگرگونی در بستر گشتارهای و گشتاورهای متفاوتی از تغییر قرار می دهند. 
باورواره های جدید را افراد جدید با افکار نو به وجود می آورند. برخی افراد بر این باورند که خلاقیت ویژگی‌ یا قابلیتی است که همه‌ی ما در کودکی و نوجوانی داشته‌ایم، اما به مرور زمان آن را از دست داده‌ایم. عده‌ای دیگر فکر می‌کنند خلاقیت توانایی‌ای است که افرادی نادر دارای آن هستند و دیگران هیچ‌گاه قادر به کسب آن نیستند. افرادی نیز باور دارند که همه‌ی مردم خلاقیت دارند و تنها چیزی که نیاز دارند این است که آن را رشد دهند و فرصتی برای شکوفایی‌اش پیدا کنند. اما واقعا چه چیزی افراد خلاق را از دیگران متمایز می‌کند؟ این پرسش پاسخ هایی دارد که در اینجا منظور ما بیان آن ها نیست. اما؛ یک چیز مسلم است و آن این است که افراد خلاق هستند که به باورواره های نو و حتی بدیع، جان می بخشند و تأثیرات زیادی را از خود به جای می گذارند. معمولا ایده های جدید توسط کسانی که از خارج سیستم وارد آن می شوند و جزیی از مجموعه پارادایم های قبلی نیستند، به وجود می آیند. این اشخاص می توانند جوان یا پیر باشند، سن آنها مهم نیست، اما روشن است که آنان وابسته به پارادایم های پیشین نیستند. آن ها پرسش های بزرگ دارند. ریسک پذیر یا خطر پذیر هستند. علایق حقیقی اشان را دنبال می کنند. از محدوده ذهنی خود خارج می شوند. دیده بان هایی بسیار متبحر هستند. مانند عقاب محیط اطراف خود را می کاوند. بسیاری از هنرمندان و نویسندگان بزرگ گفته‌اند که خلاقیت در حقیقت توانایی وصل کردن نقطه‌هایی به یک‌دیگر است که دیگران شاید هرگز به فکر وصل کردن‌شان نیفتاده باشند. 
پیدایش باورواره ها پدیدارگونه و یگانه است. این مورد هشدار دهنده نیز هست. به نوعی در خود مقاومت دیگران، و حتی تقابل آن ها را به دنبال دارد. بیشتر مردم، هنگامی که خود را با ایده جدیدی مواجه می بینید، از پذیرش آن خودداری می ورزند؛ به طوری که رودرویی آن ها با این پدیده نو در آیین باورهایشان، می تواند به وضعیت ناپسندی تبدیل شود. در اینجا "فلج پارادایم"ی رُخ می دهد. فلج پارادایم یک بیماری ابدی در مسیر حصول اطمینان است. ابتلا به این بیماری بسیار آسان است و شماربسیاری از انسان ها، شرکت ها و موسسات توسط آن نابود شده اند. این در حالی است که گوناگونی تجربیات، بیش از هر چیز دیگر، برای خلاقیت حیاتی است. افراد خلاق دوست دارند چیزها را تغییر دهند، چیزهای تازه‌ای را تجربه کنند و از هر چیزی که زندگی را یکنواخت‌تر می‌کند، دوری کنند. کافمن می‌گوید: «افراد خلاق تنوع بیشتری در تجربیات‌شان دارند و عادت کردن قاتل گوناگونیِ تجربیات است».  




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

نوع مطلب : یادداشت 
دنبالک ها: مقدمه رساله زمان (بخش نخست) 

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر