به حقیقت هستی امور و واقعیت وقوع آنها نمی‌اندیشند. «حق» ‌را در مقام سنجش با «خواست و تمنای فرادستان» می‌سنجند، نه آنکه فرادستان را به «حقیقت امور واقع» واقف سازند.

محیط عمل آمریكا نسبت به ایران یك محیط پارادوكسیكال است. واشنگتن در پرونده هسته‌ای ایران 2 هدف را دنبال می‌كند. یكی این‌كه ایران را نقض‌كننده امنیت منطقه معرفی كند و دیگر این‌كه بگوید ایران در لایه نظام بین‌المللی برای صلح بین‌الملل تهدید است. در این راستا به نظر می‌رسد آمریكا در بخش عملیات روانی، پرونده هسته‌ای ایران را به فربگی كامل رساند و اكنون وارد جنگ روانی با ایران شده است.

دكتر علی مطهرنیا، تحلیلگر مسائل بین‌المللی در این باره می‌گوید: آمریكا با استفاده از قدرت نرم‌ و سخت در چارچوب تئوری قدرت هوشمندانه علیه ایران اقدام می‌كند. یعنی همزمان با به‌كارگیری تهدیدها و تحریم‌ها، پیشنهادهایی ارائه می‌كند تا زمینه فشار بیشتر علیه ایران را فراهم كند.

وی با اشاره به سیاست‌های خصمانه واشنگتن نسبت به جمهوری اسلامی ایران در 30 سال گذشته، می‌افزاید: از آنجا كه نومحافظه‌كاران از خود چهره‌ای كدر و احمقانه در نظام بین‌الملل ترسیم كرده‌اند، اتاق‌های فكر و اندیشه در آمریكا كه ناظر برتحركات سیاسی دولتمردان هستند، در پی تغییر بافت متن بوده و در تلاشند فرد تحولخواه در انتخابات ریاست جمهوری آینده آمریكا به كاخ سفید راه یابد تا این چهره را تغییر دهد. از این رو حتی در سطح منطقه، آمریكا در حال دست زدن به اقداماتی است كه نشان دهد تعهد خیرخواهانه دارد.

افكار عمومی آمریكا نیز خواهان رفتار دیپلماتیك و روابط حسنه با ایران هستند. هم اكنون بهای نفت به دو برابر بهای آن در سال 2006 رسیده و اعتبار دولت بوش پایین‌تر از هر زمان دیگری است. برآورد اطلاعات ملی آمریكا اقدام نظامی را از نظر سیاسی پیچیده‌تر كرده و افكار عمومی در آمریكا ‌ حتی در میان طرفداران جان مك‌كین ‌ در حمایت از دیپلماسی است.

رئیس كمیته روابط خارجی سنای آمریكا پیشنهاد سناتور باراك اوباما مبنی بر گفتگوهای بدون پیش شرط با ایران را درست می‌داند و لزوم تغییر مسیر آمریكا در قبال ایران را مورد تاكید قرار می‌دهد.

در این میان، دولت بوش درصدد است كه حضور برنز در مذاكره با ایران را به منزله تمایل واشنگتن برای جلوگیری از جنگ اعلام كند. در گزارش مركز مطالعات راهبردی و بین‌المللی آمریكا، با اعلام این هدف چنین تحلیل شده است كه به دلیل مهلت شش ماهه تا اتمام دوره دولت جورج بوش، رئیس جمهور آمریكا با تغییر موضعی 180 درجه خواستار شركت در مذاكرات هسته‌ای ایران شد تا از كشیده شدن به جنگ با ایران جلوگیری كند.

 آمریكایی‌ها در عین حال می‌كوشند وانمود كنند كه تنش میان 2 كشور افزایش یافته است. واشنگتن احساس می‌كند كه نمی‌تواند خارج از گود بایستد.

آنتونی كوردسمن از مركز مطالعات راهبردی و بین‌المللی گفت: دولت آمریكا جنگی دیگر را نمی‌خواهد. كاملا آشكار است كه واشنگتن برگزینه دیپلماتیك تاكید دارد.

حتی تصور وقوع جنگ میان آمریكا در رژیم صهیونیستی با ایران به افزایش شدید نفت در بازارهای جهانی منجر شده است.

سناتور جوزف بایدن در نامه‌ای به روزنامه واشنگتن پست در این باره می‌گوید: مقام‌های رده بالای اروپایی كه در دیپلماسی هسته‌ای با ایران مشاركت داشته‌اند، به من گفته‌اند كه طرف آمریكایی باید پیش شرط تعلیق غنی‌سازی اورانیوم و فعالیت‌های مربوط به بازفرآوری را پیش از گفتگوهای آمریكا كنار بگذارد.

اگر چه به اعتقاد برخی دیپلمات‌های آمریكایی اعزام یكی از مقام‌های ارشد دولت آمریكا به مذاكرات هسته‌ای با تهران، نشان‌دهنده تمایل زیاد دولت آمریكا به حل این پرونده از طریق دیپلماتیك است، اما بسیاری چنین دیدی را ساده‌لوحانه می‌دانند. حتی تریتا پارسی، رئیس شورای ملی ایران ‌ آمریكا، مستقر در واشنگتن در واكنش به تغییر موضع آمریكا در قبال ایران، نسبت به موافقت تهران برای توقف كامل برنامه غنی‌‌سازی ابراز تردید می‌كند.